כָּל מִי שֶׁיֵּשׁ בְּיָדוֹ שְׁלשָׁה דְבָרִים הַלָּלוּ, מִתַּלְמִידָיו שֶׁל אַבְרָהָם אָבִינוּ. וּשְׁלשָׁה דְבָרִים אֲחֵרִים, מִתַּלְמִידָיו שֶׁל בִּלְעָם הָרָשָׁע. עַיִן טוֹבָה, וְרוּחַ נְמוּכָה, וְנֶפֶשׁ שְׁפָלָה, מִתַּלְמִידָיו שֶׁל אַבְרָהָם אָבִינוּ. עַיִן רָעָה, וְרוּחַ גְּבוֹהָה, וְנֶפֶשׁ רְחָבָה, מִתַּלְמִידָיו שֶׁל בִּלְעָם הָרָשָׁע. מַה בֵּין תַּלְמִידָיו שֶׁל אַבְרָהָם אָבִינוּ לְתַלְמִידָיו שֶׁל בִּלְעָם הָרָשָׁע. תַּלְמִידָיו שֶׁל אַבְרָהָם אָבִינוּ, אוֹכְלִין בָּעוֹלָם הַזֶּה וְנוֹחֲלִין בָּעוֹלָם הַבָּא, שֶׁנֶּאֱמַר (משלי ח) לְהַנְחִיל אֹהֲבַי יֵשׁ, וְאֹצְרֹתֵיהֶם אֲמַלֵּא. אֲבָל תַּלְמִידָיו שֶׁל בִּלְעָם הָרָשָׁע יוֹרְשִׁין גֵּיהִנֹּם וְיוֹרְדִין לִבְאֵר שַׁחַת, שֶׁנֶּאֱמַר (תהלים נה) וְאַתָּה אֱלֹהִים תּוֹרִידֵם לִבְאֵר שַׁחַת, אַנְשֵׁי דָמִים וּמִרְמָה לֹא יֶחֱצוּ יְמֵיהֶם, וַאֲנִי אֶבְטַח בָּךְ:
Wszyscy, którzy posiadają te trzy cechy, są uczniami naszego ojca Abrahama; a (wszyscy, którzy posiadają) trzy inne atrybuty należą do uczniów niegodziwego Bilama: (jeśli posiada) dobre oko i pokornego ducha, i pokorną duszę, jest on z uczniów naszego ojca Abrahama. [Nauczył się od niego i chodził jego drogami: „Dobre oko”— zadowalając się tym, co posiada i nie pragnąc bogactwa innych, jak to znajdujemy w przypadku Abrahama, który powiedział królowi Sodomy (Rdz 14:22): „Nic — od nici aż do zasuwy do sandałów (zatrzymam dla siebie i nie wezmę niczego, co należy do ciebie. "" I duch pokory " —nadzwyczajna pokora, jak to widzimy u Abrahama, a mianowicie. (Tamże 18:27): „a ja jestem prochem i popiołem”; „i pokorna dusza”—czujność i oddzielenie od pożądania, jak widzimy w przypadku Abrahama, a mianowicie. (Tamże 12:11: „Oto teraz wiem, że jesteś piękną kobietą”, nie będąc świadomym jej piękna z powodu jego wielkiej skromności.] (Jeśli posiada) złe oko, wyniosłego ducha i „szeroka” dusza, on należy do uczniów złego Bilama. [Bilam miał „złe oko”, wiedząc, że to było złe w oczach Lrd, że udał się do Balaka, a mimo to udał się ze względu na nagrodę, a mianowicie (Lb 22:18): „Jeśli Balak da mi swój dom pełen srebra i złota itp.”; „i wyniosłego ducha” (mówiąc o sobie) (tamże 24:16): „ przemówienie słuchacza słów Wszechmocnego i znawcy wiedzy Najwyższego ";" i „szerokiej” duszy. „Gdyby nie był nadzwyczaj pożądliwy, nie radziłby porzucić córek Moav do nierządu. A nasi mędrcy powiedzieli (Sanhedrin 105a): „Bilam żył ze swoim osłem”]. Jaka jest różnica między uczniami naszego ojca Abrahama a uczniami niegodziwego Bilama? Uczniowie naszego ojca Abrahama jedzą na tym świecie i odziedziczą przyszły świat, jak jest napisane (Przypowieści Salomona 8:21): „Mam wiele do zapisania moim kochankom [w przyszłym świecie], a ich zapasy napełnię [na tym świecie]” [Abraham nazywa się „kochankiem”, a mianowicie. (Izajasz 41: 8): „nasienie Abrahama, mój miłujący.”] Ale uczniowie niegodziwego Bilama odziedziczą Gehinnom i zstąpią do dołu zagłady, jak jest napisane (Psalm 55:24): „A Ty, O Bg, spuści ich do otchłani zagłady. Mężowie krwi [(np. Bilam, który za jego radą zabił dwadzieścia cztery tysiące Izraela)] i podstęp nie skracają ich dni o połowę, ale ja zaufam Tobie. "
Rashi
Haamek Sheilah
Relevant to understanding this verse Tractate Avos, chapter 5,7Mishnah 22. explains the phrase “I will fill their storehouses” as referring to those who love God by serving Him out of love, as the Mishnah states: The disciples of our Patriarch Abraham enjoy the fruits of their good deeds in this world and inherit the World to Come, as Scripture states: “I will cause those who love Me to inherit an everlasting possession and I will fill their storehouses.”8I translated Prov. 8:21 slightly differently than before in order to facilitate the flow of the Mishnah. It is clear that the phrase “those who love Me” alludes to the disciples of Abraham, who are referred to as “the descendants of Abraham, who loved Me,”9Isa. 41:8. for Abraham served God out of love, as I wrote in my [commentary] Ha’amek She’elah] 145:24.10There the Netziv writes, based on the Bereshis Rabbah, parashah 44, and Tractate Hullin 89a, that when Abraham saved Lot by defeating the four kings and refused any share of the plunder (as described in Gen. chapter 14), he demonstrated that he served God totally out of love. Abraham is described in Isa. 41:7 as the following: “He who strikes with the anvil” (Abraham who struck the Four Kings); “[God] says of the soldering: ‘It is good.’” In other words, Abraham had unified heaven and earth by acting totally out of love for God and by enabling Divine providence to enter the world. [The Mishnah] explains “inherit an everlasting possession” in the World to Come, and “fill their storehouses” with reward in this world. However, R. Yehoshua ben Levi [unlike the Mishnah] explains that the entire verse is discussing this world, as we have explained above.[